Bron: Commedia (http://www.commedia-mopshond.nl/de-mopshond)

De Mopshond

Onze Mops heeft meerdere namen:

Mops (Nederland, Vlaanderen, Duitsland, Scandinavië) :
Komt waarschijnlijk van mopperaar. Aanleiding zouden het uiterlijk en het snurkgeluid kunnen zijn

Carlin, Carlino (Frankrijk, Wallonië, Italië, Spanje):
Een clown, grappenmaker die optrad met een zwart masker

Pug (Engeland, Ierland, Amerika): (Latijn: Pugnus = Gebalde vuist).
Het silhouet van het hoofd van een Mopshond lijkt van de zijkant op een gebalde vuist

Uiterlijk: Multum in Parvo
“Veel in weinig” Een Mops is heel veel hond in een klein lichaam.

De Mops is een charmante en levendige gezelschapshond. Hij is uitgesproken vierkant en gedrongen. Een compacte stevige hond dus, maar nooit dik en log. Hij moet kracht en vitaliteit uitstralen en goed bespierd zijn.

Het hoofd valt direct op. Het is van alle kanten bezien rond. De korte neus ligt van voren gezien in het midden van het hoofd. De snuit is kort en stomp. De huid op de schedel heeft een fijne berimpeling. Het hoofd heeft een zwart masker en de ogen zijn groot, rond en glanzend met een zachte vragende uitdrukking. Ogen die echter ook vol vuur kunnen zijn. De zwarte fluwelen oortjes maken het hoofd compleet.

Zeer kenmerkend is eveneens de krulstaart, liefst met een dubbele krul, die hoog over de rug wordt gedragen wat weer bijdraagt aan het korte compacte beeld van het lichaam.

De beharing is kort, fijn en heel zacht. De Mops komt voor in de kleur beige (fawn), zilver, abrikoos en zwart. Op de Nederlandse tentoonstellingen worden ze ingeschreven als beige of zwart.

Omdat beige Mopsen zwarte aftekeningen hebben in het masker, oren, duimafdruk op schedel, moles op de wangen en aalstreep over de rug, zijn ze voor sommigen aantrekkelijker en hebben ze meer expressie dan de zwarte Mopsen die deze extra’s niet hebben. Een zwarte Mops heeft echter evenveel charme en aantrekkingskracht.

Verleden:
De Mopshond vindt zijn oorsprong aan het Chinese hof. Het is niet helemaal met zekerheid te zeggen wanneer voor het eerst melding wordt gemaakt van kortneuzige schoothonden, maar er zijn aanwijzingen dat er al melding wordt gemaakt van dit type hond in 700 voor Chr.

Rond 700 na Chr. wordt gesproken over een “Ssuchuan pai” die met andere geschenken vanuit China aan de keizer van Japan werd aangeboden. Met “pai” werd in die tijd een kortneuzige hond van kleine afmetingen bedoeld. Hij was vrij laag gesteld en hij kon door zijn kleine maat gemakkelijk onder lage tafeltjes liggen. Deze kleine honden waren zeer waardevol. In de plaats Lo-Chiang in de provincie Ssuchuan kwamen veel “pai” voor. De Ssuchuan pai werd omgedoopt tot de “Lo-chiang-sze”, later ingekort tot “Lo-sze” en dit is tot begin 1900 de naam geweest van de Chinese Mops.

De Lo-sze werden gefokt in verschillende kleuren, ook in geheel zwart.

De taak van de Mops aan het hof was waken en de schoot verwarmen

Hoe, wanneer, waar en door wie de Chinese Mops in Europa werd geïntroduceerd zal wel nooit helemaal duidelijk worden. Er zijn veel, vaak romantische, verhalen in omloop. De Hollandse zeevaarders zouden ze van hun Oost-Indië reizen hebben meegenomen, maar het kunnen ook de Portugezen of de Turken zijn geweest. Ook Djengis Khan zou dit type hondjes bij zich hebben gehad.

De Mops verspreide zich vanaf de 17e eeuw snel over Europa en werd heel populair, vooral bij dames. Hij was rustig, lag graag op schoot en had een excentriek uiterlijk. Hij speelde een rol in de Italiaanse “Commedia del Arte”, verbleef aan alle Europese vorstenhoven, redde “de Vader des Vaderlands” Willem van Oranje. Keizerin Josephine was zo verzot op haar Mopshond “Fortuné ” dat dit in de huwelijksnacht bijna leidde tot een ruzie met Napoleon over de aanwezigheid van de Mops in hun bed. In Nederland was de Mopshond een tijdlang het symbool van de oranjegezinde partij.

Lange tijd werden de oortjes van de Mops gecoupeerd, iets wat je je nu niet meer kunt voorstellen. De zachte fluwelen oortjes van de Mops geven hem juist zoveel charme.

Voor 1880 waren zwarte Mopsen wel aanwezig in Europa, maar zeldzaam.

Introductie in Engeland.
Koning-stadhouder Willem III nam bij zijn overtocht naar Engeland zijn Mopshonden mee en hierna werd het ras ook in Engeland heel populair.

Rond 1800 was de Mops echter zoveel gekruist met andere rassen dat er bijna geen raszuivere Mops meer over was. In 1840 besloten Engelse liefhebbers het ras te redden met behulp van importen uit China, Rusland en Nederland. Belangrijke namen uit die tijd zijn: Lord Willoughby en mr. Morrison.

Beroemd
Zoals al eerder werd aangegeven was de Mops een bekende verschijning aan alle Europese vorstenhoven. Ze zijn ook vaak terug te vinden op oude schilderijen en veel verzamelaars zijn constant op zoek naar eeuwenoude porseleinen Mopsfiguren.

Koningin Victoria had een aantal Mopsen, waaronder ook zwarte exemplaren.

Zomaar een paar namen van mensen die ook vielen voor de Mopshond zijn:

Marie Antoinette, Winston Churchill, de auteur Harriet Beecher Stowe (Negerhut van Oom Tom), Koning George III en zijn vrouw Charlotte, de schilder William Hogart, Prins Edward en zijn vrouw mrs. Simpson

Van meer recente tijd zijn modeontwerper Valentino, zanger Billy Joel en stylist Leco van Zadelhof.

Basis gelegd in Nederland
Er is in de voorbije eeuwen vrij regelmatig met Mopsen gefokt. De populariteit was wisselend door de jaren heen. Vaak werden ze ook gekruist met andere rassen. Eind 19e eeuw waren ze even vrij populair en bij aanvang van de hondententoonstellingen in die periode waren er altijd wel een aantal Mopsen ingeschreven. De populariteit daalde echter toen de Mopsen ook bij “de kleine luiden” kwamen. De dames in die periode gaven toen meer de voorkeur aan andere rassen zoals bijvoorbeeld de foxterriër. Er is in de decennia hierna op zeer bescheiden schaal gefokt en geïmporteerd vanuit Engeland. De Mops kwam de eerste helft van 20e eeuw in Nederland niet echt tot bloei en was na de tweede wereldoorlog zelfs bijna uitgestorven. Pas toen de rasvereniging werd opgericht in 1957 en mevrouw Chr. Veldhuis startte met haar kennel (Warnsborn) kwam er verbetering in kwaliteit en kwantiteit. De Mops werd echter nog vele jaren, zelfs tot in de jaren negentig van de vorige eeuw, gezien als een heel bijzonder ras dat zeker niet voor iedereen beschikbaar moest zijn.

 

 

Geschiedenis van de Mopshond

Daar zijn de wijze mensen uit het Oosten, waar de Mopshond vandaan komt, het nog steeds niet over eens. Vroeger leefde er in Oost-Azie een klein kortharig hondje met een stompe neus en een over de rug gekruld staartje, de zogenaamde "Ha-Pa". Dit is de stamvader van onze Mopshond. Door de handelsbetrekkingen van Nederland met Oost-Azie kwamen deze "Ha-Pa's" naar ons land, maar ook naar Portugal en Engeland. In deze landen werden ze erg populair en daarna in geheel Europa. Ook verkeerde hij aan verschillende vorstenhoven waar hij met veldheren mee ten strijde trok. Ook de eerste vrouw van Napoleon Bonaparte had een Mopshond genaamd "Fortune".

Hoewel in Nederland in het begin van de vorige eeuw vele Mopshonden werden gefokt, vaak zonder stamboom, is de fokkerij pas echt serieus van start gegaan na de tweede wereldoorlog. Het was mevr. Chr. Veldhuis die met haar fokkerij "Warnsborn" van zoveel betekenis voor de populatie in Nederland is geweest, dat nu de Mopshond een stevige basis in Nederland heeft gekregen. Het is ook mevr. Chr. Veldhuis die de aanzet heeft gegeven tot de oprichting van "COMMEDIA", de vereniging van fokkers en liefhebbers van de Mopshond in Nederland op 30 augustus 1957. Vanwege haar grote verdiensten voor de Mopshond in Nederland is zij erelid van onze vereniging.

Tegenwoordig kan de Mopshond zich verheugen in een constante groep van liefhebbers en fokkers die met toewijding aan ons ras zijn verknocht. Zo noemde men de Mopshond in Nederland ook wel "Hollandse Bulldog" of "Dutch Mastiff". In Engeland is hij bekend onder de naam 'Pug", in Frankrijk noemt men hem "Carlin" en in Duitsland "Mops". Uitdrukkingen met het liedje "Toen onze Mops een Mopsje was" herinneren aan zijn bloeitijd hier.

Rasstandaard Mopshond, FCI-rasgroep 9, sectie 11

Rasstandaard Mopshond versie 16-02-2011

Algemeen voorkomen
Uitgesproken vierkant en gedrongen gebouwd (‘cobby’), ‘multum in parvo’, wat tot uitdrukking komt in compacte vormen, evenredige proporties en harde bespiering, maar mag nooit laagbenig lijken of slank en hoogbenig.

Belangrijke verhoudingen
Uitgesproken vierkant en gedrongen gebouwd (‘cobby’).

Gedrag/ temperament
Grote charme, waardigheid en intelligentie. Gelijkmoedig, blij en levendig.

Hoofd
Relatief groot en passend bij het lichaam, rond, geen appelhoofd

Schedel
Zonder een groef, rimpels op het voorhoofd duidelijk aangegeven en zonder overdrijving.

Aangezicht
Neus: Zwart redelijk groot met goed geopende neusgaten. Dichtgeknepen neusgaten en zware neusrimpel zijn onacceptabel en zouden zwaar moeten worden bestraft.
Snuit: Relatief kort, stomp, vierkant, niet opgewipt. Ogen of neus mogen nooit worden aangetast door de neusrimpel en moeten geheel zichtbaar zijn.
Kaken/ tanden: Licht ondervoorbijtend. Scheve kaak, het laten zien van tanden of tong hoogst ongewenst en zouden zwaar moeten worden bestraft. Brede onderkaak met snijtanden in een zo goed als rechte lijn.
Ogen: Donker, relatief groot, rond van vorm, zacht en vragend van uitdrukking, zeer glanzend en bij opwinding vol vuur. Nooit puilend, overdreven groot of wit tonend wanneer de hond recht vooruit kijkt. Vrij van duidelijke oogproblemen. 
Oren: Dun, klein, zacht als zwart fluweel. Twee soorten – ‘rozenoor’ – klein hangend oor dat voorover vouwt en weer terug zodat de gehooropening te zien valt. ‘knopoor’- oorflap naar voren vouwend, de tip ligt dicht tegen de schedel waardoor de gehooropening bedekt is. De laatste heeft de voorkeur.

Hals
Licht gebogen, sterk, dik met voldoende lengte om het hoofd trots te dragen.

Lichaam
Kort en cobby
Rug: Toplijn recht, noch gewelfd, noch met een dip.
Borst: Breed in borst. Ribben goed gewelfd en goed doorlopend naar achteren.

Staart (krul)
Hoog aangezet, strak gekruld over de heup. Dubbele krul hoogst gewenst.

Ledematen
Voorhand
Schouder: Goed schuin liggend.
Voorbenen: Zeer krachtig, recht, van matige lengte en goed onder het lichaam geplaatst.

Achterhand
Achterbenen: Zeer krachtig, recht, van matige lengte en goed onder het lichaam geplaatst, van achteren gezien recht en parallel. 
Knie: Goede kniehoeking

Voeten
Noch zo lang als de voet van een haas, noch zo rond als die van een kat. Goede insnijdingen tussen de tenen. Zwarte nagels.

Gangwerk/ beweging
Van voren gezien moeten de benen goed onder de schouder opgaan en naar beneden komen, voeten daarbij noch naar buiten, noch naar binnen draaiend. Van achteren gezien beweging net zo zuiver. Krachtig gebruik van de voorbenen leidt tot goed naar voren brengen ervan, achterbenen vrij bewegend met goed gebruik van de knieën. Een lichte rol van de achterhand typeert de beweging. In staat tot een doelbewust en vast gangwerk.

Vacht
Haar
Fijn, glad aanliggend, zacht, kort en glanzend. Noch hard, noch wollig.

Kleur
Zilver, apricot, ‘fawn’ of zwart. Elk zuiver van kleur, om het contrast met aalstreep (zwarte lijn over de rug van achterhoofdsknobbel tot aan staartaanzet) en masker zo duidelijk mogelijk te laten uitkomen. Aftekeningen duidelijk afgetekend: snuit of masker, oren, moedervlekken op wangen, duimafdruk of ster op voorhoofd en aanstreep zo zwart als mogelijk.

Gewicht
Ideaal gewicht is tussen 6.3 en 8.1 kg.

Fouten
Elke afwijking van de voorgaande punten moet als een fout gezien worden en de zwaarte van de fout moet in exacte overeenstemming zijn tot de mate ervan en haar effect op de gezondheid en het welzijn van de hond.

Diskwalificerende fouten
Agressief of overdreven schuw
Elke hond die duidelijk fysieke of gedragsmatige afwijkingen vertoont

NB Reuen moeten twee normale, volledig ingedaalde testikels hebben.
(vertaling: Bas Bosch in “De Mops in Nederland” en Birgit Sluiter)

De vacht van de Mopshond

Mopshonden verliezen door het hele jaar heen haren. De beige verliest wat meer haar dan de "echte" zwarte mopshond omdat de beige mops doorgaans een dubbele vacht heeft. Het verharen neemt toe in het voor- en najaar, wanneer de hond van vacht "wisselt"; het ruien. Een gezonde vacht voelt zacht aan, ligt mooi tegen de huid aan en glanst. De vacht is zeker een indicator van de gezondheid van uw mops!

Voor een gezonde en mooie vacht zijn de volgende zaken belangrijk;

Voeding heeft invloed op de gezondheid van uw mops. De vacht van uw mops zal er mooier uitzien en gezonder zijn bij het gebruik van goede voeding.

Een schone omgeving draagt ook bij aan een mooie, gezonde vacht. Een schone omgeving heeft invloed op de conditie van de mops en zijn of haar vacht.

De borstelbeurt is belangrijk voor het verwijderen van dode haren en huidschilfers. Ook stimuleert het de doorbloeding van de huid. Daarnaast speelt borstelen een rol in de talgverdeling over de huid en vacht. Borstels met haken of tandjes kunnen beschadigingen kunnen veroorzaken op de huid van uw mopshond. Mopsen hebben een kortharige vacht. Voor kortharige honden zijn rubberen borstels geschikt om de dode haren te verwijderen en de huid een massage te geven. Als uw mops veelal binnenshuis leeft, is een borstelbeurt eens in de twee weken voldoende. Na het borstelen kunt u uw mops afnemen met een vochtige doek om de laatste haren en huidschilfers weg te nemen. Alleen tijdens de rui periode is vaker borstelen aan te raden om uw mops door de rui heen te helpen. Als u de mops, buiten de rui periode heen, te veel borstelt dan kan er een "constante rui" (een onregelmatig verhaar patroon) optreden. Het is daarom beter om iets minder vaak dan iets vaker te borstelen!

In het bad? Voor een kortharige hond volstaat eens per kwartaal een wasbeurt. Tenzij uw mops heerlijk in de modder (of wat anders) heeft gerold, natuurlijk! Gebruik alleen een speciale hondenshampoo om huidproblemen te voorkomen. Reden hiervan is dat de PH-waarde anders is dan bij mensen shampoo's. Voor mopsjes met huid- of vachtproblemen zijn er voldoende speciale shampoo's (eventueel op natuurlijke basis) verkrijgbaar. Een bad (en het droog blazen daarna) van uw mops tijdens de rui periode wil nog wel eens helpen om de rui te verkorten.

Jeuk kan duiden op vacht- en/of huidproblemen van uw mops. Iedere hond heeft wel eens jeuk, maar veel jeuk kan een reden zijn om naar de dierenarts te gaan. Veelvuldig krabben of bijten kan leiden tot kale plekken in de vacht of zelfs tot smetplekken op de huid. Dit is zeker een reden om de dierenarts te bezoeken.

De ogen van de Mopshond

De karakteristieke grote ogen van de mops doen menigeen smelten. De ogen van de mops zijn kwetsbaar omdat ze groot zijn en de snuit kort is. Er kan makkelijk een takje of grasspriet in prikken. Om de ogen van uw mops mooi en gezond te houden, is goede verzorging belangrijk!

Schoonmaken van de ogen kan het beste met gekookt lauw water. Het is aan te raden de ogen dagelijks schoon te maken. Meestal zit er alleen wat slaap in de ogen van uw mops (grijsachtig slijm). Gebruik een propje watten, een wattenschijfje of een stukje zacht papier (het mag niet pluizen!) en doop dit in het water. Maak het oog schoon door van binnen naar buiten te bewegen. Let erop dat u geen druk uitoefent. De reden dat u van binnen naar buiten schoonmaakt, is dat honden een derde ooglid hebben. Deze zit in de binnenste ooghoek. Het vuil wordt onder het derde ooglid geveegd als het oog van buiten naar binnen wordt schoongemaakt. Dat kan leiden tot ontstekingen.

(On)zichtbare beschadiging van het oog is een goede reden om een bezoek aan de dierenarts te brengen. Mocht uw mops een klap op het oog hebben gehad, bijvoorbeeld door een bal, dan kan het verstandig zijn om naar de dierenarts te gaan. Oogletsel is namelijk niet altijd zichtbaar. Volg de adviezen van de dierenarts op om herstel van het oog te bevorderen en om de beschadiging zo goed mogelijk te laten genezen.

Tranende ogen kunnen door verschillende oorzaken hebben. Soms is het door verstopping van het traanbuis kanaal. Het naar binnen krullen van de oogleden kan ook een oorzaak zijn omdat er dan constant haartjes in de ogen prikken. Soms is de neus rimpel zo dik dat deze tegen de oogbollen aandrukt, zodat de ogen gaan tranen. Het is aan te raden om een bezoek aan de dierenarts te brengen als uw mops tranende ogen heeft.

Ontstoken of geïrriteerde ogen zijn vooral te herkennen aan de geelachtige kleur van slaap in de ogen van uw mops. Het is belangrijk dat u naar de dierenarts gaat wanneer uw mops een ontstoken of geïrriteerd oog heeft.

Houd er rekening mee dat de mops hard is voor zichzelf. Het is belangrijk dat u in de gaten houdt of uw mops zich anders gedraagt, zich meer dan anders in de ogen wrijft of letterlijk een oogje dicht knijpt Dit zijn signalen die kunnen duiden op eventuele oogproblemen! Een bezoek aan de dierenarts is dan aan te raden!

De neus van de Mopshond

 

 

De neusrimpel is een huidplooi die over de neus heen valt. De neusgaten liggen vrij. Als u de neus rimpel voorzichtig optilt, ziet u de snuit van uw mopsje. Het is belangrijk dat u de rimpel goed schoonhoudt omdat het een huid-op-huid contact is. Er hoopt zich huidsmeer en vuil in op wat tot irritaties kan leiden als de rimpel niet regelmatig wordt schoongemaakt.

 

Schoonmaken kan op veel manieren. De één gebruikt Tea Tree Oil doekjes, de ander alleen doekjes gedrenkt in afgekoeld gekookt water en een derde baby lotiondoekjes. Het belangrijkste is dat het zacht is, niet irriteert aan de huid of ogen en dat uw mops geen hekel aan de geur heeft. Het is tenslotte haar of zijn neusje dat u schoonmaakt! Soms komt u met uw vinger maar moeilijk onder de rimpel.

Het is mogelijk om in plaats van uw vinger voorzichtig een wattenstaafje te gebruiken. Let erop dat u geen kracht zet want dan doet u uw mops pijn! Nadat u de rimpel heeft schoongemaakt, is het belangrijk dat u de rimpel droogt. Een natte huidplooi gaat immers eerder smetten dan een droge.

Advies is om één keer per week de rimpel te controleren en indien nodig schoon te maken. Is de rimpel geïrriteerd of ontstoken, dan is een bezoek aan de dierenarts aan te raden.

Mopshond oren

De oren van een mopshond hebben ook goede verzorging nodig. Het is aan te raden de oren ééns per week na te kijken. De mops heeft, in vergelijking met lang snuitige honden, anders gevormde kaakspieren. Hierdoor kan oorsmeer soms moeilijker worden afgevoerd. Wanneer er zich oorsmeer ophoopt in het oor dan kan oorontsteking een gevolg zijn. Veel oorsmeer is een voedingsbodem voor oormijt, bacteriën en schimmels.

Het schoonmaken van de oren kan het best gebeuren met een doekje. Een katoenen doekje gedrenkt in gekookt lauw water , een doekje met babyolie of een Tea Tree Oil doekje zijn zoal geschikt om te gebruiken. Let er bij het gebruik van een katoenen doekje op, dat het doekje écht nat is! Met één van uw vingers in het doekje maakt u de oorschelp en het binnenoor voorzichtig schoon. Ook kunt u bij uw dierenarts speciale oor reiniger kopen. Deze is in het oor te druppelen, even in masseren om daarna het oor schoon te maken. Wattenstaafjes zijn af te raden omdat deze de oorsmeer ín de gehoorgang duwen! Niet gebruiken, dus!

Oormijt is veelal te herkennen aan het overmatig krabben van uw mops aan of nabij het oor en het schudden van de kop. Soms stinkt het oor. De dierenarts kan onder de microscoop het oorsmeer bekijken om te zien of er mijten in het oorsmeer rond lopen. Een dierenarts heeft eens vertelt dat hij na het onderzoeken van een hond met oormijt, gedachteloos aan zijn oor had gekrabd. Pas daarna had hij zijn handen gewassen. Hij vertelde dat hij die nacht wakker had gelegen van de jeuk en van het geluid van de rondlopende mijten in zijn oor. De volgende dag heeft hij zijn oren meteen door de huisarts laten behandelen.

Extra aandacht voor de oren is nodig wanneer uw mops veelvuldig met de kop schud en aan de oren krabt. Het is mogelijk dat uw mops last heeft van teveel oorsmeer, oormijt heeft of dat er wat anders aan de hand is. Ga bij twijfel altijd naar de dierenarts.

Mopshonden zweten niet

Raadpleeg bij twijfel altijd een dierenarts!

Een hond zweet niet zoals een mens. Een hond verliest warmte via de tong (door te hijgen) en via de voetzolen. Doordat de mopshond een kortsnuit is kan uw mops warmte slechter kwijt dan een hond met een lange snuit. Het is belangrijk om hier rekening mee te houden op warme dagen.

Preventief koelen kan onder andere met een koeldeken. Deze deken, eigenlijk een mat, is gevuld met korrels die zich volzuigen met water als deze in het water wordt gelegd. De deken blijft zeker een paar dagen goed gevuld en koel. De koelende eigenschap is het beste wanneer u de deken in de koelkast, in bv een plastic zak, bewaart. Naast de koeldekens bestaan er ook bandana's en collar's (voor om de hals van uw mops) en een wrap ( een vestje). Het bekendste merk van deze koel hulpmiddelen is Body Cooler. Natuurlijk koelt gewoon water ook goed! En soms is het voldoende om uw hond op gras in de schaduw even tot rust te laten komen.

De voetzolen van honden in het algemeen zijn gevoelig, ondanks het eelt dat op de zooltjes zit. Bij de ene hond is dit eelt wat dikker dan bij een andere. Dit geldt ook voor mopsjes. Mocht u op warme dagen over asfalt of beton lopen, bedenk dan dat uw mops warmte kan voelen. Honden die op warm asfalt of beton lopen kunnen de warmte niet goed kwijt. Zeker met warme dagen is het zelfs gevaarlijk voor iedere hond om een flinke lichamelijke inspanning te moeten leveren zoals het lopen naast de fiets. Het lopen op heet asfalt of beton kan in deze gevallen leiden tot blaarvorming, naast het gevaar op oververhitting! Blaren kunnen ontstaan doordat een hond vochtige voetjes heeft en op een warme ondergrond loopt. (We zullen niet snel een mops aantreffen die een flink stuk naast de fiets loopt). Het heeft de voorkeur om uw mops bij warm weer op gras te laten lopen en hete asfalt /beton zo veel mogelijk te vermijden

Een hond in de auto op warme dagen is gevaarlijk voor elke hond. Elk jaar sterven er honden door oververhitting! Advies is om een hond nooit alleen in de auto achter te laten als het warm en /of zonnig is, ongeacht het seizoen. De temperatuur in een auto kan heel snel oplopen tot 50 à 60 graden Celsius. Uw hond zit dan levend opgesloten in een broeikas. Hijgen zal niet helpen zijn om af te koelen. De lichaamstemperatuur van de hond zal snel stijgen tot gevaarlijke hoogte waardoor de hond buiten bewustzijn, of zelfs in coma, zal raken. Zelfs als de auto in de schaduw staat en de ramen enigszins geopend zijn, wordt het binnen al snel te warm en benauwd. Ook buiten het zomerseizoen kan het aardig warm worden in een auto die in de zon staat. Zo is het ook in het vroege voorjaar oppassen geblazen, zéker voor mopsbezitters!

Zonnesteek; veel mopsen zijn, net als sommigen van ons baasjes (m/v) zonaanbidders. Ook een hond kan eenzonnesteek oplopen. Zorg daarom voor voldoende schaduw voor uw mops om af te koelen! Het kan nodig zijn om uw eigenwijze mopsenbeest tegen de zon te beschermen als hij/zij te lang naar uw zon in de zon ligt te snurken.

Oververhitting kan in ernstige gevallen leiden tot hersenirritatie en zelfs tot de dood! Oververhitting ontstaat wanneer uw mops de warmte niet meer voldoende kwijt kan en de lichaamstemperatuur stijgt. In ernstige gevallen kan uw mops hetbewustzijn verliezen en in coma raken, wat zonder professionele hulp zeker dodelijk afloopt. Als tijdig wordt ingegrepen kan de hond het overleven, hoewel het gevaar bestaat dat de hersenen of nieren zijn beschadigd. De ene mops kan beter met warmte omgaan dan een andere mops. Let 's zomers dus goed op uw hond en koel uw mops indien nodig. Situaties waarin oververhitting kan voorkomen zijn onder andere;

  • in een warme auto opgesloten zitten (ook al staan er ramen open!!);
  • te lange wandelingen op warme dagen zonder voldoende rust en koeling. Uw mops kan zelfs door door de pootjes zakken of flauwvallen van de hitte (!);
  • het strand. Zorg voor voldoende schaduw. Uw mops af en toe laten zwemmen ter afkoeling is veelal niet voldoende om zonnesteek of oververhitting te voorkomen.
  • te lang spelen op warme dagen zonder voldoende rust en koelte tussendoor. En, een mopsje gaat natuurlijk het liefste maar door en door tot het er letterlijk bij neervalt! Pas goed op uw mops!

Een goede indicator om problemen te voorkomen is antwoord op de vraag; "wat kunt u zelf aan op warme dagen?" Bent u snel moe en lusteloos door de warmte? Uw mops kan dan ook minder doen dan normaal.

Hersenirritatie herkennen. Als uw mops heeft bloot gestaan aan oververhitting, dan is het belangrijk om alert te wezen op de volgende verschijnselen. Het is mogelijk dat de verschijnselen van oververhitting zich pas uren na de hitte bevanging voordoen;

  • opeens omvallen van uw mops;
  • ademnood hebben;
  • een snelle pols;
  • de slijmvliezen, tong en mond zijn blauw van kleur;
  • hoge koorts;
  • braken;
  • starre ogen
  • en in ernstige gevallen kan de hond ernstige pijn hebben van de zwelling van de hersenvliezen.

U kunt in dit geval het volgende doen; ga direct naar de dierenarts en spons ondertussen uw mops af met lauw water. Gooi nooit een emmer met koud water over het dier heen! De plotselinge afkoeling kan het dier niet aan en de kans op overlijden is des te groter.

Raadpleeg bij twijfel altijd een dierenarts!

Het gebit van de Mopshond

Het gebit van een mopshond is anders dan dat van een hond met een lange snuit. De mops heeft hetzelfde aantal tanden en kiezen als alle andere honden met dit verschil dat onze mops minder ruimte in de kaak doordat het een kortsnuit is. De tanden van een mops zitten vaak losser in de kaak dan bij een hond met lange snuit. Laat dit uw aandacht hebben bij trekspelletjes!

Verzorging van het gebit is ook bij honden heel belangrijk om problemen te voorkomen. Een goede gebitsverzorging bestaat uit;

  1. Dagelijks tandenpoetsen omdat dit nodig is voor het behoud van het gebit van uw mopshond. Net als bij de mensen vormt zich na elke maaltijd tandplak op de tanden. Dit veranderd in tandsteen, wat niet met poetsen is te verwijderen. Ondanks een goede gebitsverzorging kan een gebitsreiniging bij de dierenarts soms toch noodzakelijk zijn. Dankzij het poetsen heeft u dit echter weten uit te stellen en erger voorkomen!
  2. Kauwsnacks omdat zijn taai zijn en een speciale vorm hebben zodat er optimaal tandplak wordt verwijderd met het kauwen. Harde brokken zijn veelal niet voldoende om tandplak te verwijderen. Dit komt doordat de brokken vaak zonder te kauwen worden doorgeslikt of alleen in twee stukken worden gebeten waarna ze worden doorgeslikt.

Tandenpoetsen kan met een speciale tandenborstel voor honden, een tandenborstel voor peuters (heeft een kleinere kop en zachtere haren dan normaal formaat tandenborstel) of met een verbandgaasje om uw vinger. Kies geen gewone tandpasta maar speciale tandpasta voor honden! Sommige honden hebben een hekel aan tandpasta. Laat uw (jonge) mops langzaam aan het tandenpoetsen wennen en oefen vaak;

  • kies een plek waar uw mops zich prettig voelt en waar het rustig is;
  • begin met het laten wennen aan optillen van de lip om naar de kiezen te kijken;
  • als uw mops dit toelaat kunt u met uw vinger over de tanden en kiezen wrijven;
  • laat uw mops, als u een tandenborstel gebruikt, kennismaken met de tandenborstel;
  • smeer een beetje hondentandpasta onder de bovenlip van uw mops om hem/haar te laten wennen aan de smaak;
  • als dit allemaal goed gaat, kunt u met de tandenborstel (en de eventuele tandpasta) beginnen met poetsen. Doe dit de eerste keer heel even en zorg dat u in de oefenperiode elke plek van het gebit poetst. Elke dag poets u wat langer;
  • poets met name de buitenkant van de achterste bovenkiezen, de buitenkant van de hoektanden en de binnenkant van de snijtanden in de onderkaak;
  • neem rustig de tijd om uw mops aan het poetsen te laten wennen;
  • natuurlijk wordt uw mopsje uitgebreid beloond na elke oefening / stap!

Problemen met het gebit bij jonge mopsen;

  • Melktanden die niet op hun plek staan kunnen uw mopsje veel last bezorgen. Deze tandjes kunnen het doorkomen vanblijvende tandjes belemmeren. Verkeerd staande hoektandjen kunnen in de kaak of lip van uw mopsje prikken, wat niet prettig is. Uw dierenarts kan u vertellen wat het beste voor uw mopsje is.
  • Dubbele hoektanden of snijtanden vormen geen uitzondering bij kleine hondenrassen! Bij het wisselen kan het gebeuren dat niet het hele melkgebit uitvalt. Uw mops kan dan dubbele hoektanden hebben waartussen zich voedselresten kunnen ophopen. In deze voedselresten nestelen zich bacteriën die zorgen voor tandbederf van beide tanden! Ander probleem kan zijn dat de nieuwe, blijvende tand verkeerd groeit door de aanwezigheid van de melktand. Het is daarom belangrijk om het wisselen goed in de gaten te houden en het gebit goed te onderhouden. Neem contact op met uw dierenarts voor advies en een eventuele behandeling.
  • Door ruimtegebrek kunnen de tanden en kiezen van uw mops scheef gaan groeien in plaats van netjes op een rij. Hierdoor is het gebit niet meer goed schoon te houden wat de kans op problemen groter maakt. Het kan daarom nodig zijn om tanden en/of kiezen te trekken om meerruimte in de kaak te creëren voor de andere tanden en kiezen. Een dierenarts doet dit soms bij jonge dieren om problemen door scheefgroei te voorkomen. Dit probleem komt met name voor bij kleine hondenrassen met een korte kaak (kortsnuiten).
  • Een onder voor beet (langere onderkaak) of boven voor beet (langere bovenkaak). Dit is veelal geen probleem (behalve het knoeien met eten of drinken). Wél is behandeling door de dierenarts noodzakelijk wanneer de hoektanden van de onderkaak pijnlijk in het verhemelte prikken.
  • Het glazuur van de tanden kan worden aangetast door; tekort aan voedingsstoffen (tijdens de dracht of na de geboorte), medicijngebruik, infectie, beschadiging of ontsteking. Dit is te behandelen door de dierenarts.
  • Gebitsontstekingen zijn pijnlijk voor uw mops (voor iedere hond, overigens). Het tandvlees kan gaan ontsteken door tandplak wanneer u het gebit van uw mops niet onderhoudt. In ernstige gevallen gaan ook de wortels ontsteken en verliest uw mops tanden en kiezen. Uw mopsje zal dan al enige tijd een vieze, niet te missen geur uit het bekje verspreiden. Ga naar uw dierenarts voor advies en behandeling. Dagelijks tandenpoetsen kan veel leed voorkomen.

Ga bij twijfel altijd naar de dierenarts! Een gebitsbehandeling kan noodzakelijk zijn.

 

Problemen met het gebit bij volwassen mopsen;

  • Afgebroken tanden of kiezen zijn zeker een goede aanleiding voor een bezoek aan de dierenarts. Het is pijnlijk voor de hond en de tand of kies kan gaan ontsteken. Het kan voorkomen dat de tand of kies niet is afgebroken maar dat er een scheur in zit. De tand kan worden aangetast en problemen/ pijn geven ondanks dat de wortel niet direct openligt. Het glazuur is immers beschadigd. Ziet u dat een enkele tand of kies van uw mops is verkleurd, dan kan dit komen door een bloeding of ontsteking in het wortelkanaal. Ook dit is een bezoek aan de dierenarts waard!
  • Gebitsontstekingen zijn pijnlijk voor uw mops (voor iedere hond, overigens). Het tandvlees kan gaan ontsteken doortandplak wanneer u het gebit van uw mops niet onderhoudt. In ernstige gevallen gaan ook de wortels ontsteken enverliest uw mops tanden en kiezen. Uw mopsje zal dan al enige tijd een vieze, niet te missen geur uit het bekje verspreiden. Ga naar uw dierenarts voor advies en behandeling. Dagelijks tandenpoetsen kan veel leed voorkomen.
  • Bij oudere honden zijn tanden en kiezen vaak versleten. Dit komt van al het kauwen in de loop van de jaren. Het normale slijtproces duurt jaren. Door kauwen op stenen, tennisballen en stokken kunnen de tanden sneller slijten. Dit heet "overmatige slijtage". Soms is de overmatige slijtage zo erg dat het wortelkanaal open komt te liggen. Natuurlijk is behandeling door de dierenarts dan noodzakelijk. Heeft u een mops die vrolijk kauwt op alles? Dan is het van belang om het gebit van uw mops extra goed in de gaten te houden!
  • Wild vlees ("epuliden") is groei van extra tandvlees rond de tanden. Het is niet gevaarlijk maar kan een goede gebitsverzorging in de weg staan. De dierenarts kan het wild vlees weghalen. De kans bestaat dat het weer terugkomt. Overleg met uw dierenarts wat het beste is voor uw mops.

Ga bij twijfel altijd naar de dierenarts! Een gebitsbehandeling kan noodzakelijk zijn.

Tanden knippen is geen een optie, bij geen enkele hond, jong of oud! Het wortelkanaal komt dan open te liggen, wat net als bij de mensen enorm pijnlijk is én kans op ontstekingen aanzienlijk vergroot!